Zdobywca Palmy Palm na festiwalu w Cannes zmaga się z pytaniem o istnienie Boga. Pierwszy film z tzw. trylogii pionowej Ingmara Bergmana, to kwintesencja stylu szwedzkiego artysy. Fabuła, zdradzająca Bergmanowską fascynację dramatem, obejmuje zaledwie 24 godziny i rozpisana jest na czworo aktorów.
Karin, obłąkana kobieta, słyszy głos Boga i próbuje walczyć z własnym szaleństwem. Martin, jej opiekuńczy mąż, próbuje jej w tym pomóc, nie znajdując dla jej zachowania innego wytłumaczenia niż choroba psychiczna. Ojciec Karin i przyjaciel Martina - David, który wcześniej zaniedbywał dzieci, stara się je zrozumieć i to przez tę postać Bergman przedstawia swoją ówczesną koncepcję Boga.
Przejmujący i wstrząsający, jeden z najsilniej oddziałujących na emocje filmów Bergmana.
"Through a glass darkly", w 1962 roku, uhonorowano Oscarem za najlepszy film nieanglojęzyczny.
Więcej o filmie i całej trylogii pionowej w artykule: Bóg nieodnaleziony: Trylogia pionowa Ingmara Bergmana
Trailer "Through a glass darkly" (1962), reż. Ingmar Bergman.
Mocne środy: Dobre zło
W dobie popularności i mnogości seriali kryminalnych ciężko o bycie oryginalnym. Autorom "Luthera" to się udaje i hipnotyzując fantastyczną ścieżką dźwiękową (m.in. Massive Attack) wciągają widza w skomplikowane losy wyraziście nakreślonych bohaterów.
Tytułowy Luther, to doświadczony, nieprzeciętnie inteligentny i charyzmatyczny glina, który zmaga się nie tylko z problemami zawodowymi. Wiarygodne sylwetki bohaterów pierwszo- i drugoplanowych sprawiają, że osobiste perypetie są równie ciekawe jak dynamiczne śledztwa.
Wypełniony nieoczekiwanymi zwrotami akcji, trzyma w napięciu do ostatniej minuty. To serial, którego postaci są tak prawdziwe, że właściwie to one - nie zagadka kryminalna - tworzą oś odcinków.
W Polsce pierwszy sezon (6 odcinków) emitowało Ale kino!. Świat jest już po drugim sezonie (4 odcinki) i czeka na kolejny.
Trailer pierwszego sezonu Luthera.
Tytułowy Luther, to doświadczony, nieprzeciętnie inteligentny i charyzmatyczny glina, który zmaga się nie tylko z problemami zawodowymi. Wiarygodne sylwetki bohaterów pierwszo- i drugoplanowych sprawiają, że osobiste perypetie są równie ciekawe jak dynamiczne śledztwa.
Wypełniony nieoczekiwanymi zwrotami akcji, trzyma w napięciu do ostatniej minuty. To serial, którego postaci są tak prawdziwe, że właściwie to one - nie zagadka kryminalna - tworzą oś odcinków.
W Polsce pierwszy sezon (6 odcinków) emitowało Ale kino!. Świat jest już po drugim sezonie (4 odcinki) i czeka na kolejny.
Trailer pierwszego sezonu Luthera.
Refleksyjne wtorki: Milcząca opowieść
Główną rolę grają tutaj spojrzenia, gesty. Cisza jest narratorką, natura i przestrzeń - najważniejszymi aktorami.
Urszula Antoniak wyreżyserowała niespotykanie subtelny film, w którym zamiast bohaterów mówią przedmioty i miejsca.
Samotna dziewczyna pakuje swoje rzeczy i wyrusza na rozległe, opustoszałe. ale ciągle zielone tereny Irlandii. Mieszka w namiocie, niczego, poza jedzeniem i piciem nie potrzebuje. Przypadkiem trafia na samotnika, któremu do życia potrzebne jest niewiele więcej niż jej.
Poetyckie i ciche.
Trailer filmu "Nothing personal" (2009), reż. Urszula Antoniak.
Urszula Antoniak wyreżyserowała niespotykanie subtelny film, w którym zamiast bohaterów mówią przedmioty i miejsca.
Samotna dziewczyna pakuje swoje rzeczy i wyrusza na rozległe, opustoszałe. ale ciągle zielone tereny Irlandii. Mieszka w namiocie, niczego, poza jedzeniem i piciem nie potrzebuje. Przypadkiem trafia na samotnika, któremu do życia potrzebne jest niewiele więcej niż jej.
Poetyckie i ciche.
Trailer filmu "Nothing personal" (2009), reż. Urszula Antoniak.
Jesienny Bergman
To co najlepsze u Bergmana, zaklęte w 90 minutach filmu, który wciąga w wir psychiki bohaterów, odkrywając przed widzem bolesne, długo skrywane prawdy rodzinne.
Z bolesną szczerością opowie o zwykłych sytuacjach, które początkują późniejsze traumy. W tym filmie jest zaledwie dwójka głównych bohaterów (matka i córka), a napięcie które się między nimi wytwarza jest silne jak emocje, które targają dwiema córkami z „Jesiennej sonaty”.
Mrożące, czyli w sam raz na zimowy wieczór z jesienną aurą.
Fragment "Jesiennej sonaty" (1978).
Z bolesną szczerością opowie o zwykłych sytuacjach, które początkują późniejsze traumy. W tym filmie jest zaledwie dwójka głównych bohaterów (matka i córka), a napięcie które się między nimi wytwarza jest silne jak emocje, które targają dwiema córkami z „Jesiennej sonaty”.
Mrożące, czyli w sam raz na zimowy wieczór z jesienną aurą.
Fragment "Jesiennej sonaty" (1978).
Subskrybuj:
Posty (Atom)